1655–1660 – Potop szwedzki Mazowsze zostało wtedy spustoszone przez wojska szwedzkie.
Bitwa pod Warszawą (28–30 lipca 1656) trwała trzy dni i była największym konfliktem w trakcie Potopu szwedzkiego, gdzie armia polsko-litewska króla Jana Kazimierza walczyła ze Szwedami pod wodzą króla Karola Gustawa.

Bitwa zakończyła się zwycięstwem Szwedów, którzy zajęli Warszawę, ale nie udało im się rozbić polskiej armii, której udało się wycofać za Wisłę. Mimo tego polska armia poniosła liczne straty, co pokazało, że polskie wojsko potrzebowało wielu reform.
W wyniku działań wojennych prowadzonych na tym obszarze spalono Płock, Ciechanów, Pułtusk oraz Warszawę, oznacza to, że duża część Mazowsza została spustoszona. Dodatkowo Rzeczpospolita straciła kontrolę nad stolicą, a bitwa musiała zmienić taktykę na wojnę partyzancką.